Recensie in Voetbal Magazine over 'Alle dagen Ajax':
 
'Zoals het onderscheidend is om een talent aan het werk te zien vóór zijn grote doorbraak, is het ook stoer om, als Van der Horst straks voor de AKO-literatuurprijs wordt genomineerd vanwege haar eerste roman, te kunnen zeggen: 'Oh...die lees ik al jaren!' Het multi-genie Anna Enquist (bestsellerschrijfster, psychiater, pianiste en dichteres) schreef over Alle dagen Ajax: 'Janneke van der Horst verdient geen staanplaats maar een riante zetel in de huiskamer van de voetballiteratuur.' VM overdrijft dus niet.'

Twee jaar lang volgde Janneke van der Horst de verrichtingen van Ajax voor de rubriek "Staanplaats" in Het Parool op weg naar het eerste kampioenschap in zeven jaar. Zoals Gay Talese in zijn beroemde verhaal "Frank Sinatra Has A Cold" een schitterend portret schetst van old blue eyes zonder hemzelf ooit te hebben gesproken, zo moet van der Horst verslag doen van de trainingen van Ajax 1 vanachter een gesloten hek. Met de komst van trainer Martin Jol werden de trainingen besloten en moest van der Horst haar dagelijkse rubriek vullen met wat haar opviel op en rond het terrein van trainings-complex De Toekomst en de Arena. Dat doet ze vaak met humor, soms gevoelig maar altijd met een originele blik. Over de gelukspet van Jol, het talent van Ajax B1, een te dikke Sulejmani, het kapsel van Pantelic, haar voorliefde voor Emanuelson, staffelen en manneneer.

“Janneke van der Horst verdient geen Staanplaats maar een riante zetel in de huiskamer van de voetballiteratuur.”
Anna Enquist
 
“Eerst lees ik Janneke van der Horst, dan de rest van de krant.”
Henk Spaan

De tennisclub

Iedereen vertrouwt hem. Daar kan hij niets aan doen. Hij is lang en breed en kreeg al vroeg grijs haar. Soms vertellen ze hem dat ze vreemdgaan. Wendy houdt niet van haar eigen kind. Lars heeft grote schulden. De borsten van Marcelien zijn niet echt. Joris krijgt wel eens stijve van meisjes van veertien. Soms vertellen ze dat ze wel eens wakker worden, en dan met een pistool naar buiten willen gaan om iedereen die alleen maar naar ze kijkt neer te schieten. Het liefst in de ogen. Ze vertellen dit niet omdat ze zijn advies willen, niet omdat ze benieuwd zijn naar zijn verhaal en hun eigen verhaal daarom verhoeren, dat zou hij ergens nog sympathiek vinden. Maar ze storten gewoon hun vuilnis. Lozen hun illegale afval op een plek waar niemand erachter komt.
Voorlopig dan.
Zijn debuutroman komt uit in mei.



Of kijk en luister hier hoe ik het voorlees.

Even geen voetbal!

Torpedo Magazine is sinds een paar maanden ook online met dagelijks nieuwe bijdragen. Een terugkerend onderdeel is 2 minuten. Schrijvers als Tommy Wieringa, A.L. Snijders, David Pefko, Carel Helder, Stijn Aerden, Wiep Idzenga,  F. Starik en ik lezen stukjes van 2 minuten voor. Hier is er eentje van mij.

Hard gras heeft sinds deze week een prachtige website met iedere dag een vers stukje. Bekende schrijvers en voetbaljournalisten als Herman Koch, Henk Spaan, Marcel van Roosmalen, P.F. Thomese, Michel van Egmond en jongelingen als Frank Heinen, Thijs de Boer, Dries Muus en Paul Roos werken mee.
Klik hier voor mijn eerste bijdrage.

Op 16 december 2010 sta ik met Henk Spaan, Anna Enquist, Marcel van Roosmalen, Hugo Borst, Matthijs van Nieuwkerk, Herman Koch, Frans Thomese en Nico Dijkshoorn in het DeLaMar Theater in Amsterdam.
Negentig minuten voetbal in het theater!
De leukste literaire avond in Nederland!
Kijk hier voor meer info: DeLaMar

Over mijn bijdrage in Hard gras 74 wordt geschreven:

Janneke van der Horst is de vrouwelijke Marcel van Roosmalen en haar verhaal en capaciteiten kunnen niet beter getypeerd worden zoals in het voorwoord: ‘Ze verslaat haar martelgang door de voetbalwereld op een geestige en illusieloze manier, die de lezer heen en weer laat slingeren tussen plaatsvervangende schaamte, leedvermaak en mededogen.’

Er zal niet meer gesproken worden over de gebeurtenissen van juli jongstleden, beloven de redacteuren. Zeker niet na het prachtige voetbal tegen Zweden.
Wel laat Janneke van der Horst, de Helen Fielding van het Nederlandse voetbal, opnieuw zien een stilistisch bekoorlijke schrijfster te zijn in een verslag van haar martelgang door de voetbalwereld, geestig en illusieloos tegelijk.
Judith Spiegel vertelt hoe ze in de hoofdstad van Jemen het erf deelt met de Braziliaanse coach van het Jemenitisch jeugdelftal en Youri en Geret Mulder bewonderen hun vader.
Hugo Borst bewondert heel iets anders, namelijk Sparta. In dit nummer legt hij precies uit waarom hij van de club houdt en waarom hij voor de club lijdt. En Frank Heinen brengt het verleden van de fameuze Belgische scheidsrechter Langenus kortstondig weer tot leven.

Hard gras is nu ook op facebook, like het vandaag nog: http://www.facebook.com/#!/pages/Hard-gras/145907615453403